علي ودادي

وقتي چيزي از ما نمانده است


وقتي چيزي از ما نمانده است ،

وقتِ خوب بودنِ خورشيدِ خاموش است .

سكوتِ جنگل صداهاي بسياري است ، بدون صدا



نسيم لبخند مي‌زند .

بعداز ظهر كسي ست كه فراموش مي‌كند .

حواس پرتي به برگ ها ضربه مي زند و

از شاخه متزلزل تر است .



صداي اميد دهنده ، شيواست

مانندِ قصه يي كه به آواز گفته شود .


وقتي جنگل خاموش مي‌شود .

جنگل به سخن گفتن ادامه مي‌دهد .

فرناندو پسوآ ، ترجمه حميد فرازنده